Suite
Paul Eluard


Dormir la lune dans un œil et le soleil dans l'autre
Un amour dans la bouche un bel oiseau dans les cheveux
Parée comme les champs les bois les routes et la mer
Belle et parée comme le tour du monde.

Fuis à travers le paysage
Parmi les branches de fumée et tous les fruits du vent
Jambes de pierre aux bas de sable
Prise à la taille à tous les muscles de rivière
Et le dernier souci sur un visage transformé.

_______________________________________

Suite
Paul Eluard


Jy slaap met die maan in die een oog en die son in die ander
'n Skat op jou mond en 'n geelvink in jou hare
Versier soos die veld die bosse die paaie en die see
Mooi en versier soos 'n reis om die wêreld.

Jy vlug oor die landskap
Tussen die takke van rook en al die vrugte van die wind
Klipbene met sandkouse
Met al die spiere van die rivier om jou middel geslaan
En die laaste onrus op 'n herskape gelaat.

Vertaling deur Uys Krige

Lucht
Marc Tritsmans


gelukkig beseffen we niet voortdurend hoe wankel
en hulpeloos wij een leven lankg balanceren
op de rand van de verstikkingsdood

want om de vijf sekonden slaan hersenen onopvallend
alarm, trekken midderifspieren zich samen
ontvouwt de warme blaasbalg van onze longen

beluister dus af en toe verwonderd  dit zachte ruisen
en voel het precieze ogenblik waarop zich in het diepst
van jezelf het wonder voltrekt, meer dan tien keer

per minuut wordt wat eerst nog buiten was helemaal
binnen, grijpen longblaasjes snel en precies wat nodig is
nemen afscheid van wat ons lichaam overbodig acht

dag en nacht worden wij omarmd en omhuld door deze
onsichtbare, immer bescheiden metgezel die ons zelfs
bijstaat als wij bang en zinloos happen voor het laatst

___________

Lug
Marc Tritsmans


gelukkig besef ons nie voortdurend hoe wankelend
en hulpeloos ons 'n lewe lank balanseer
op die rand van versmoring nie

want elke vyf sekondes maak die brein onopvallend
alarm, trek die midderifspiere saam
ontvou die warm blaasbalk van ons longe

luister daarom af en toe verwonderd na dié sagte geruis
en voel die presiese oomblik waarop in jou diepste
self die wonder plaasvind, meer as tien keer

per minuut word wat eers buite was heeltemal
binne, gryp longpypies vinnig en presies wat nodig is
neem afskeid van wat ons liggaam oorbodig ag

dag en nag word ons omarm en omhul deur dié
onsigbare, altyd beskeie metgesel wat ons selfs
bystaan as ons vir laas bang en sinloos snak na asem

Vertaling deur Daniel Hugo

Aarde
Marc Tritsmans


dat ze van ons houdt is onwaarschijnlijk
dat ze one wil houden lijdt geen twijfel
zo stevig trekt ze ons tegen zich aan
dat gewrichten almaar harder gaan kraken

en wij blijven wel koppig ontkennen
dat ze met ons kan doen wat ze maar wil
trachten vaak aan haar greep te ontsnappen
maar langer dan een dag laat ze ons niet los 

op de knieën dwingt ze ons ten slotte allemaal
doet ons huilend bekennen dat wij haar aanbidden
en als niemand het ziet wilen we niets liever

dan haar vruchtbare koelte strelen, opsnuiven
de oeroude geur, koesteren de lome swaarte 
die ons draagt en ons uiteindelijk zal verpletteren

_____________________________________

Aarde
Marc Tritsmans


dat sy van ons hou is onwaarskynlik
dat sy one wil hou ly geen twyfel nie
so stewig trek sy ons teen haar aan
dat gewrigte al harder begin kraak

en ons bly hardkoppig ontken
dat sy met ons kan doen wat sy wil
probeer dikwels om aan haar greep
te ontsnap, maar lank laat sy ons nie los nie

ten slotte dwing sy ons almal op ons knieë
laat ons huilend beken dat ons haar aanbid
en as niemand dit sien nie wil ons al te graag

haar vrugbare koelte streel, die oeroue
geur opsnuif, die loom swaarte koester
wat ons dra en uiteindelik sal verpletter

Vertaling deur Daniel Hugo

Maan
Marc Tritsmans


als in koude, wolkeloze nachten
plotseling al te zichtbaar wordt
hoe volstrekt alleen wij door deze 
peilloze leegte moeten reizen

legt zij haar arm om ons heen
waarbij al het water van de zeeën
gedwee met haar meewiegt
precies zoals onze vrouwen 

met wie ze toch ooit een geheim
verbond heeft gesloten: ze neuriën
en bloeden zelfs zachtjes mee
op het ritme van haar trage dans

die de aarde doet rimpelen
en trillen, er voor onzen
oren onhoorbaar de zuiverste
grondtoon aan ontlokt


_______________________

Maan
Marc Tritsmans


wanneer in koue, wolklose nagte
plotseling al te sigbaar word
hoe volstrek alleen ons deur
hierdie peillose leegtes moet reis

sit sy haar arm om ons terwyl
al die waters van die oseane
gedwee met haar saamwieg
presies soos ons vroue doen

met wie sy mos lankal 'n geheime
verbond gesluit het: hulle
neurie en bloei selfs saggies saam
op die ritme van haar trae dans

wat die aarde laat rimpel
en tril, en onhoorbaar vir ons
ore uit haar die suiwerste
grondtoon kan lok

Vertaling deur Daniel Hugo

Услышишь гром

анна ахматова

Услышишь гром и вспомнишь обо мне,
Подумаешь: она грозы желала…
Полоска неба будет твердо-алой,
А сердце будет как тогда – в огне.

Случится это в тот московский день,
Когда я город навсегда покину
И устремлюсь к желанному притину,
Свою меж вас еще оставив тень.

_________________________________

You will hear thunder

Anna Akhmatova

You will hear thunder and remember me,
And think: she wanted storms. The rim
Of the sky will be the colour of hard crimson,
And your heart, as it was then, will be on fire.

That day in Moscow, it will all come true,
when, for the last time, I take my leave,
And hasten to the heights that I have longed for,
Leaving my shadow still to be with you.

 Translated by D.M. Thomas

___________________________________

Buddha in der glorie
Rainer Maria Rilke

Mitte aller Mitten, Kern der Kerne,
Mandel, die sich einschließt und versüßt, –
dieses Alles bis an alle Sterne
ist dein Fruchtfleisch: Sei gegrüßt.

Sieh, du fühlst, wie nichts mehr an dir hängt;
Im Unendlichen ist deine Schale,
und dort steht der starke Saft und drängt.
Und von außen hilft ihm ein Gestrahle,

denn ganz oben werden deine Sonnen
voll und glühend umgedreht.
Doch in dir ist schon begonnen,
was die Sonnen übersteht.

_________________________________ 

Buddha in Glory

Rainer Maria Rilke

Centre of all centres, core of cores,
almond that encloses and sweetens itself –
everything, reaching to all the stars
is your fruit’s flesh: Hail. 

Look, you feel how nothing clings to you;
now your shell surrounds the infinite
and there the strong sap dwells and rises.
And from without a radiance assists him 

for high above your suns are turned,
whole and glowing, in their orbits.
Yet in you has already begun
what endures beyond the suns.

Translated by Luke Fischer

_________________________________  

Buddha II
Rainer Maria Rilke

Schon von ferne fühlt der fremde scheue
Pilger, wie es golden von ihm träuft;
so als hätten Reiche voller Reue
ihre Heimlichkeiten aufgehäuft.

Aber näher kommend wird er irre
vor der Hoheit dieser Augenbraun:
denn das sind nicht ihre Trinkgeschirre
und die Ohrgehänge ihrer Fraun.

Wüßte einer denn zu sagen, welche
Dinge eingeschmolzen wurden, um
dieses Bild auf diesem Blumenkelche

aufzurichten: stummer, ruhiggelber
als ein goldenes und rundherum
auch den Raum berührend wie sich selber.

_________________________________ 

Buddha II

Rainer Maria Rilke

Already from afar the foreign shy
pilgrim feels the golden shimmering;
as if the rich filled with remorse
had piled up their secrecies.

But coming nearer he is stupefied
by the grandeur of the eyebrows:
for these are not their drinking vessels
or pendant earrings of their women.

Could anyone then say, which
things were melted down to erect
the figure on this calyx:

muter and a calmer yellow
than a golden figure and touching
the surrounding space as itself.

Translated by Luke Fischer

_________________________________