It may be that a better way
to conquer time and world
is to pass and not to leave a trace—
to pass, and not to leave a shadow

on the walls...To be, but by denial:
to break both mirror and reflection.
To ride the Caucasus like Lermontov
and not to wake the rocks.

It may be that the better art
is with the hand of Bach
to leave the organ undisturbed—
to vanish, not to leave a cinder

for the urn...To be, but by deceit:
to strike yourself from latitudes.
To slip through time as through the sea
and not to break the waves.

Marina Tsvetaeva

Translated by Paul Schmidt

Ewigkeit
Jorge Luis Borges


Torne en mi boca el verso castellano
a decir lo que siempre está diciendo
desde el latin de Séneca: el horrendo
dictamen de que todo es del gusano.
Torne a cantar la pálida ceniza,
los fastos de la muerta y la victoria
de esa reina retórica que pisa
los estandartes de la vanagloria.

No así. Lo que mi barro ha bendecido
no lo voy a negar como un cobarde.
Sé que una cosa no hay. Es el olvido;
sé que en la eternidad perdura y arde
lo mucho y lo precioso que he perdido:
esa fragua, esa luna y esa tarde.

_____________________________________

Ewigkeit
Jorge Luis Borges


Turn on my tongue, O Spanish verse; confirm
Once more what Spanish verse has always said
Since Seneca's black Latin: speak your dread
Sentence that all is fodder for the worm.
Come, celebrate once more pale ash, pale dust,
The pomps of death and the triumphant crown
Of that bombastic queen who tramples down
The petty banners of pride and lust.

Enough of that. What things have blessed my clay
Let me not cravenly deny. The one 
Word of no meaning is Oblivion.
And havened in eternity, I know
My many precious losses burn and stay:
That forge, that night, that risen moon aglow.

Translated by Richard Wilbur

zo meen ik dat ook jij bent
Jan Hanlo


zoals de koelte 's nachts langs lelies
en langs rozen
als wit koraal en parels diep in zee
zoals wat schoon is rustig schuilt
maar straalt wanneer ik schouwen wil
zo meen ik dat ook jij bent

als melk
als leem
en 't bleke rood van vaal gesteent
of porselein
zoals wat ver is en gering
en lang vergeten voor het oud is

zoals een waskaars en een koekoek
en een oud boek en een glimlach
en wat onverwacht en zacht is en het eerste
en wat schuchter en verlangend en vrijgevig 
gaaf maar broos is
zo meen ik dat ook jij bent

Boomgaard
Rutger Kopland


Woorden weten van zichzelf niet waarvoor ze
gemaakt zijn — en zo is het met alles in de wereld
niets weet waarvoor het er is
en ook wij weten het niet

ik kijk door het raam de boomgaard in en zie hoe
woorden voor vogels, bomen, gras, voor wat er is daar
daar niets betekenen en ook de boomgaard zelf
heeft geen betekenis

in mijn hoofd zoekt iemand naar woorden voor
iets dat nog geen gevoel is en nog geen gedachte

en langzaam begin ik te voelen en te denken
dat ook de boomgaard daarnaar zoekt — dat wij
hetzelfde zoeken, de boomgaard en ik

La Lluvia Lente
Gabriela Mistral

Esta agua medrosa y triste,
como un niño que padece,

antes de tocar la tierra

desfallece.

Quieto el árbol, quieto el viento,

¡y en el silencio estupendo,

este fino llanto amargo

cayendo!

El cielo es como inmenso

corazón que se abre, amargo.

No llueve: es un sangrar lento

y largo.

Dento del hogar, los hombres

no sienten esta amargura,

este envío de agua triste

de la altura.

Este largo y fatigante

descender de aguas vencidas,

hacia la Tierra yacente

y transida.

Llueve...y como un chacal trágico

la noche acecha en la sierra.

¿Qué va a surgir, en la sombra,

de la Tierra?

¿Dormiréis, mientras afuera

cae, sufriendo, esta agua inerte,

esta agua letal, hermana

de la Muerte?

____________________________

Slow Rain

Gabriela Mistral

This timorous, sorrowful water

Like a child that suffers,

Before it touches the earth,

             Falls fainting.

The tree and the wind are quiet

And in the stupendous silence,

These clear and bitter tears

             Keep falling.

The sky is like an immense heart

Which opens bitterly.

It does not rain: it is bleeding, slowly,

             Abundantly.

Men indoors at the hearthstone

Feels none of this bitterness,

This gift of sorrowful water

             From above us.

This wide and weary descent

Of conquered waters

Toward the earth, reclining

             And exhausted.

The lifeless water is falling

As quietly as in a dream,

Like the slight creations

             Dreams are full of.

It rains…and like a tragic jackal

Night lies in wait in the mountains.

Out of the earth, in darkness,

             What will rise up?

And shall you sleep while, outside,

This sickly lifeless water of death

             Is falling?

Translated by H. R Hays

Soneta LXIX
Pablo Neruda


Tal vez no ser es ser sin que tú seas,
sin que vayas cortando el mediodía
como una flor azul, sin que camines
más tarde por la niebla y los ladrillos,
sin esa luz que llevas en la mano
que tal vez otros no verán dorada,
que tal vez nadie supo que crecía
como el origen rojo de la rosa,
sin que seas, en fin, sin que vinieras
brusca, incitante, a conocer mi vida,
ráfaga de rosal, trigo del viento,
y desde entonces soy porque tú eres,
y desde entonces eres, soy y somos,
y por amor seré, serás, seremos.

__________________________________

Sonnet LXIX
Pablo Neruda


Perhaps not to be is to be without your being,
without your going, that cuts noon light
like a blue flower, without your passing
later through fog and stones,

without the torch you lift in your hand
that others may not see as golden,
that perhaps no one believed blossomed
the glowing origin of the rose,

without, in the end, your being, your coming
suddenly, inspiringly, to know my life,
blaze of the rose-tree, wheat of the breeze:

and it follows that I am, because you are:
it follows from 'you are', that I am, and we:
and, because of love, you will, I will,
We will, come to be.

Translated by A. S. Kline

_______________________________________

Sonnet 69
Pablo Neruda


Die niet is miskien om sonder jou te wees,
sonder jou skadu wat die middagson keep
soos 'n blou blom, sonder jou tog
later deur mis en rots,
sonder die goue lig in jou hande
straks onsigbaar vir ander,
miskien het niemand geglo
hoe die rooi begin bloei in die roos,
sonder, kortliks, jou wese
skielik, besielend, verken jy my lewe,
die roosboom se gloed, die wind se grein,
en so is ek, want jy bestaan,
jy is en ek is, ons ontstaan,
en deur liefde sal ek, sal jy, sal ons lééf.

Vertaling deur Blue Jay

Loneliness
Matsuo Basho (松尾 芭蕉)

淋しさを
とうてくれぬか
きりひとは

Sabishisa wo
toute kurenu ka
kiri hito ha

Won't you come and see
loneliness? Just one leaf
from the kiri tree.